Redding

In januari 1943 legde Walter Süskind contact met Joop Woortman, een niet-joodse verzetsman. Samen met Henriëtte Pimentel ontwikkelden zij ontsnappingsroutes voor kinderen uit de crèche. Aanvankelijk werden voornamelijk baby's gesmokkeld in tassen of iets anders draagbaars en op het Centraal Station overgedragen aan verzetsmensen. Zij zorgden dan voor onderduikplaatsen elders in het land. Later werden ook andere smokkelmethoden toegepast. Kinderen ontsnapten via aangrenzende panden en tuinen of 'verdwenen' tijdens wandelingen. Sieny Cohen-Kattenburg was kinderverzorgster in de crèche. Voor haar werk onderhield ze contact met de ouders in de Hollandsche Schouwburg van de kinderen die ze verzorgde. Zij probeerde hen regelmatig over te halen hun kinderen te laten onderduiken en niet te laten deporteren. Pas na ouderlijke goedkeuring konden kinderen ook daadwerkelijk worden ondergebracht op een onderduikadres. Vier illegale groepen van kinderwerkers hebben kinderen uit de crèche ondergebracht en gered. De groep waarin Joop Woortman actief was, heette de Naamloze Vennootschap ofwel de NV-groep. Daarnaast was er de Amsterdamse Studenten Groep van Piet Meerburg, het Utrechts Kindercomité en de Trouw groep die ook was verbonden met de gelijknamige illegale krant.