De Hollandsche Schouwburg was een schakel in de
vernietigingsmachine van Europese joden. Nadat door de nazi's op 20
januari 1942 in Wannsee bij Berlijn was besloten over te gaan tot
vernietiging van Europese joden in vernietigingskampen in Polen
werden er meer voorbereidingen getroffen voor grootschalige
deportatie. De massamoordmethode van de zogenaamde Einsatzgruppen,
die vanaf de inval in de Sovjet Unie in juni 1941 op grote schaal
joden doodschoten, zou door de Poolse vernietigingskampen worden
vervangen.
In heel Europa werden joden in gevangenissen en verzamelplaatsen
geconcentreerd om te worden weggevoerd naar die kampen. De
Hollandsche Schouwburg was onderdeel van dit Europese beleid.
In Oost-Europa waren al vroeg tijdens de bezetting getto's
ingericht. Het beruchte en afgesloten getto van Warschau bijvoorbeeld werd
bewoond door ongeveer een half miljoen joden. Vanaf juli 1942
werden de joden vanuit dit getto gedeporteerd. In Frankrijk
werden al vanaf 1940 buitenlandse joden opgesloten in Franse
kampen. Ook werd er in 1942 in Frankrijk een fietsbaan, het Vélodrome
d'Hiver, aangewezen als tijdelijke gevangenis. In Duitsland
werden joden in 1941 opgesloten in synagogen, scholen en andere
grote gebouwen ter voorbereiding van hun deportatie naar onder
andere de getto's in Polen en de Sovjet-Unie. Al eerder waren joden
in Duitsland gedwongen te verhuizen naar zogenaamde Judenhäuser en
veel Duitse joden waren opgepakt en geïnterneerd in
concentratiekampen. Door hun grondige voorbereidingen konden de
nazi's en hun collaborateurs zo uit alle delen van bezet Europa
joodse gevangenen naar de vernietigingskampen in Polen brengen.