Net als de Hollandsche Schouwburg waren er meer
plaatsen in Nederland met een soort depot-functie, een plek waar de
Duitse bezetter uit kon putten wanneer niet het geplande aantal
slachtoffers voor deportatie werd gehaald. Vrijwel alle joden uit
Nederland zijn vanuit doorgangskamp Westerbork gedeporteerd. Om in
Westerbork genoeg potentiële slachtoffers voor deportatie te
hebben, brachten de vervolgers gefaseerd joden uit heel Nederland
hier naar toe. Al in januari 1942 werden duizenden joodse mannen
opgesloten in zo'n 40 werkkampen in Nederland. Zij werden in
oktober 1942 vrijwel allemaal gedeporteerd via Westerbork naar Auschwitz. Met de oprichting
van concentratiekamp Vught creëerden de nazi's een
depot waar joden, vaak zonder het te weten, ook voor verdere
deportatie in aanmerking kwamen. Immers Vught zou een
eindbestemming zijn waar men tewerk werd gesteld. Met de grote
groepen gevangenen in de Hollandsche Schouwburg, de werkkampen en
Vught creëerden de vervolgers een mogelijkheid om de
deportatiestroom naar het door Nazi's bezette Polen op gang te
houden.