Jacob Leon Wertheim

Jacob Leon Wertheim werd geboren op 22 oktober 1839 in Amsterdam. Hij werkte op bankierskantoren in Amsterdam, Parijs en Antwerpen. In Parijs ontmoet hij de dichter Lamartine. Hij schreef verhalen en novellen en vertaalde toneelstukken, voornamelijk uit het Frans. In 1880 werd hij secretaris van de Toneelschool. Wertheim stierf op 18 augustus 1882 in Amsterdam.

Jacob Leon Wertheim, geboren in 1839, maakte zich onder leiding van zijn leermeesters I.M. Calisch en J.S. Speijer de kennis van de moderne talen eigen. Daarnaast bestudeerde hij de vaderlandse en buitenlandse letterkunde. Zijn ouders, Carel Wertheim en Dina van Minden, voedde hem op voor de handel en Jacob ging werken op bankierskantoren in Amsterdam, Antwerpen en Parijs. In de laatstgenoemde stad maakte hij kennis met de dichter Lamartine, aan wie hij zijn Franstalige gedichten voorlegde. Lamartine spoorde hem aan voor de literatuur te kiezen.
Wertheims debuut was de novelle 'Evelina' die werd opgenomen in het "Tijdschrift Nederland". Daarop volgde een drietal verhalen, gebundeld onder de titel 'Tusschen licht en donker'. Zijn eerste dichtwerk was een 'overzetting in gebonden stijl' van Tennyson's "Enoch Arden". In 1876 trad Jacob toe tot een kring van mannen - onder wie Jacobs broer A.C. Wertheim - die zich ten doel stelde het vaderlandse toneel te stimuleren en te steunen. Jacob vertaalde en bewerkte toneelstukken van E. Manuel, F. Coppee, H. Hertz, Theuriet en T. de Banville. Met Coppee en Theuriet was hij bovendien bevriend. In 1880 belastte hij zich met het secretariaat van de toneelschool. In die hoedanigheid stichtte hij een fonds ter opleiding van jonge toneelspelers. Dominee M.A. Perk, die bevriend was met A.C. Wertheim, heeft overwogen de literaire nalatenschap van Jacques Perk aan J.L. Wertheim over te laten. J.L. Werteim overleed op 18 augustus 1882 te Amsterdam.