Joel Vredenburg

Joel Vredenburg (1866-1942) genoot zijn opleiding aan het Ned. Isr. Seminarium te Amsterdam. In 1904 werd hij benoemd tot rabbijn der NIHS. Na de dood van Dünner nam hij samen met Onderwijzer het opperrabbinaat op zich. In 1918 werd hij opperrabbijn van Gelderland.

Joël Vredenburg werd op 24 juli 1866 in Amsterdam geboren. Al op jonge leeftijd gaf hij blijk van zijn voorliefde voor de studie. Op 21-jarige leeftijd behaalde hij het kandidaatsexamen in de klassieke letteren en in december van hetzelfde jaar, 1891, verkreeg hij het moré-diploma van het Nederlands-Israelitisch Seminarium. Zijn responsen verschenen ook in druk. In november van dat jaar werd hij benoemd tot directeur van de Godsdienst-Armenscholen en tot leraar aan het Beth Hamidrasj, beide in Amsterdam. Andere functies die hij bekleedde waren leraar-consulent van Talmud Tora, rabbijn van de Nederlands-Israelitische Hoofdsynagoge en opperrabbijn van Gelderland.
Vanaf 1911 tot 1918 was hij samen met rabbijn A.S. Onderwijzer belast met de waarneming van het opperrabbinaat van het ressort Noord-Holland. Van zijn hand verschenen onder andere de brochure "Oud Israels Rechtswezen en Prof. Oort", een vertaling van het Gebedenboek (1897) en een vertaling en verklaring van de Pertateuch. J. Vredenburg was ook enige tijd voorzitter van de Examencommissie voor godsdienst-onderwijzers en theologen. Opperrabbijn Vredenburg overleed in 1941 in 'De Joodse Invalide' te Amsterdam.