Godfried Salomonson

Godfried Salomonson (1838-1911) volgde in 1859 zijn vader op als firmant van de Kon. Stoomweverij te Nijverdal. Van 1872 t/m 1881 was hij directeur, vanaf 1893 samen met zijn zoon. Hij was o.a. lid van de gemeenteraad Almelo, de Provinciale Staten, de Kamer van Koophandel en voorzitter van de joodse gemeente.

Godfried Salomonson werd op 12 maart 1838 in Almelo geboren als zoon van de textielfabrikant Hein Salomonson en Keetje Isaacson. Zijn vader was firmant van de firma G. en H. Salomonson in Nijverdal, een firma die de textielfabricage als eerste industrieel uitoefende. Voordien was weven een huisindustrie geweest. Aanvankelijk ging het werk in de weverijen van G. en H. Salomonson nog met de hand, maar in 1852 stapte het bedrijf over op stoomaandrijving.
Na zijn schooltijd volgde Godfried Salomonson in 1859 zijn vader op als firmant. Samen met twee neven, Maurits en Lodewijk Salomonson, nam hij de leiding van de weverij op zich. Godfried bleek zeer bedreven in het leiding geven. Het familiebedrijf groeide enorm, waarmee Salomonson veel bijdroeg aan het verbeteren van het industriële klimaat in Nijverdal. Hoewel de verhouding tussen de drie neven niet zo goed was, deelden zij tot 1872 de leiding van de firma. In 1872 werd de firma omgezet in de naamloze vennootschap Koninklijke Stoomweverij te Nijverdal. Tot 1881 vormden Godfried en zijn weinig op de voorgrond tredende neef Maurice de directie en daarna was Godfried de enige directeur van de vennootschap. Deze situatie bleef zo tot 1893 toen Godfrieds zoon Hendrik hem ging helpen bij de leiding.
De productie van de weverij was vooral gericht op export naar de Indische markt en slechts een klein deel kwam op de Nederlandse markt terecht. Godfried Salomonson voerde een zeer persoonlijk personeelsbeleid in zijn bedrijf en toonde veel belangstelling voor zijn arbeiders en wilde op de hoogte blijven van de toestand van hun gezinnen. Hierdoor kende men Godfried Salomonson niet alleen als baas, maar ook als iemand die goede raad kon geven of bij wie je je verhaal kwijt kon. Salomonson zorgde voor sociale voorzieningen zoals een ziekenfonds, een fonds waaruit onderwijs aan jeugdig fabriekspersoneel en een kleuterschool bekostigd werden en een garantie voor een coöperatieve winkel. De arbeidsregelingen in het bedrijf van Salomonson waren zodoende beter dan elders.
Salomonsons invloed op de ontwikkeling van Nijverdal is groot geweest. Hij was er de enige grote werkgever en het aantal arbeidskrachten nam met de groei van het bedrijf verder toe. Ook buiten zijn bedrijf was Salomonson zeer actief. Zo was hij gemeenteraadslid van Almelo, als wethouder, als lid van de Provinciale Staten van Overijssel, als voorzitter van de joodse gemeente en ten slotte als lid van de Kamer van Koophandel. Bovendien zette hij zich in voor de spoorwegaanleg. Toen Godfried in 1911 overleed, was de weefcapaciteit drie maal zo groot geworden als toen hij begon.