Abraham Samson Onderwijzer

Abraham Samson Onderwijzer (1862-1934) werkte van 1882 tot 1888 als godsdienstonderwijzer te Amsterdam. In dat laatste jaar volgde zijn benoeming tot rabbijn der Nederlands-Israelietische Hoofdscynagoge (NIHS). In 1917 volgde zijn benoeming tot opperrabbijn van Amsterdam.

Abraham Samson Onderwijzer werd in Muiden geboren als zoon van Samson Onderwijzer en Elisabeth van Gelder. Op 19 september 1886 legde hij het moré-examen af. De responsa die Onderwijzer voor dit examen maakte, verschenen ook in druk. Twee jaar later werd hij geïnstalleerd als rabbijn der Nederlands-Israelietische Hoofdsynagoge (NIHS) als opvolger van Abraham van Loen. Na het overlijden van Dr. J.H. Dünner (1911) werd hij, in samenwerking met J. Vredenburg, belast met de waarneming van het opperrabbinaat in het ressort Noord-Holland. In 1917 werd hij benoemd tot opperrabbijn van dit ressort. Opperrabbijn Onderwijzer had in vele bestuurslichamen zitting. Onder andere was hij voorzitter van het Theologisch Genootschap Reischiet Gochma, van Hougei Das, van Hachnosas Ourechim, oprichter en ere-voorzitter van de Joodse Werkliedenvereniging Betsalel, oprichter van de vereniging Israël, erevoorzitter van Pekidim en Amarcalim en bestuurslid en uiteindelijk erevoorzitter van Kennis en Godsvrucht. Van zijn hand verscheen onder andere een vertaling van de Tora met een verklarende vertaling van het commentaar van Rasjie.