Baruch Lopes de Leao Laguna

Laguna, Baruch

Baruch Lopes de Laeo Laguna (1864-1943) verhuisde in 1898 van Amsterdam naar Blaricum en werd daar een bekend kunstschilder. Hij schilderde onder andere portretten van belangrijke figuren. In 1916 kreeg hij een gouden medaille van de koningin. Hij werd in 1943 in Auschwitz vermoord.

Baruch Lopes Leao de Laguna werd op 16 februari 1864 in Amsterdam geboren als zoon van Salomon Lopes de Leao Laguna en Sara Kroese. Als jongen van 10 jaar verloor hij zijn vader. Zijn moeder kon niet in zijn onderhoud voorzien en hij kwam in het Portugees-Israelitisch weeshuis terecht. Hij bezocht de lagere school en ontving vervolgens onderricht op de kunstnijverheidschool Quellinus en bereidde zich voor op het toelatingsexamen van de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. Vanaf zijn zestiende tot zijn twintigste jaar werkte hij hard, onder andere op het atelier van Meijer de Haan in de jodenbuurt. Hij tekende kleurrijke straattaferelen en markante types en maakte illustraties voor Elseviers Maandschrift. In 1885 exposeerde hij voor de eerste keer in Arti, waarvan hij sindsdien lid was. Nadien schilderde hij in zijn eigen atelier aan de Plantage Franselaan portretten voor opdrachtgevers als Dr. S.J. Philips (voorzitter van het Ned. Israel. Armbestuur), A.J. Lioni (regent van het Ned. Israel. Jongensweeshuis), opperrabbijn A. van Loen (in 1888 van Groningen en in 1903 van Den Haag) en de acteur Louis de Vries. Na zijn huwelijk met Rose Asscher verhuisde hij vanwege haar gezondheid rond 1889 naar het Gooi. Hier legde hij zich toe op het schilderen van binnenhuizen en bloemen. Baruch Lopes de Leao Laguna kwam op 19 november 1943 om in Auschwitz.