Hartog H. de Lemon

Wiener, Hertz ben Hirsch

Rofe, Herz Levi

Hartog H. de Lemon studeerde en promoveerde tot doctor in de medicijnen. In 1788 werd hij aangesteld als armendokter van de Hoogduitse gemeente. Hij heeft zich intensief ingezet voor de emancipatie van de joden. Hij was met H. Bromet het eerste joodse parlementslid. Hij overleed op 5 december 1823.

Omstreeks het midden van de achttiende eeuw werd Hartog H. de Lemon in Amsterdam geboren. Hij studeerde medicijnen en promoveerde in dat vak tot doctor. In 1788 werd hij aangesteld als armendokter van de Hoogduitse Gemeente in Amsterdam. Hij werd een van de voorvechters van de joodse emancipatie. Samen met onder andere Mozes Salomon Asser en Hartog Bromet hoorde hij tot de oprichters van de joodse patriottenclub Felix Libertate. Veel leden van dit genootschap kenden elkaar al lang voor 1795 en waren vaak door huwelijk aan elkaar geparenteerd. Zo was De Lemons eigen dochter, Marianne Hartog de Lemon, in 1794 getrouwd met Juda Littwak, die ook tot de leden van Felix Libertate behoorde.
Lemon richtte zich met de medebestuurders van Felix tot het zogenoemde Comité van Waakzaamheid met het verzoek de parnasiem op te dragen de "Rechten van den Mensch" in de synagoge af te kondigen. De parnasiem weigerden dit echter omdat zij meenden dat dit in strijd was met de Heilige Leer. Het gevolg was uiteindelijk dat De Lemon als armendokter werd ontslagen. In 1797 werd De Lemon samen met Bromet als eerste joden naar de Nationale Vergadering afgevaardigd. Daarmee waren zij de eerste joodse parlementsleden in Europa. De Lemon behoorde ook tot degenen die zich in 1797 afscheidden van de Hoogduitse Gemeente en de Nieuwe Gemeente Adath Jessurun oprichtten. In 1808 werd deze Nieuwe Gemeente, op last van Lodewijk Napoleon, weer samengevoegd met de Oude Gemeente.
In de nacht van 12 op 13 februari 1813 werd De Lemon gearresteerd wegens vermeende betrokkenheid bij een Orangistische samenzwering. Pas na de val van Napoleon werd hij op 6 april 1814 weer vrijgelaten. Na zijn terugkeer in Amsterdam schreef hij een verdediging getiteld "Iets over de nooit plaats gehad hebbende zamenzweering te Amsterdam in Februai 1813". Na die datum vernemen we niet veel meer over De Lemon. Hij overleed op 5 december 1823 in Amsterdam.