Daniel Hermanus Koetser

De arts Daniel Hermanus Koetser was van7 november 1902 tot 1 mei 1912 als bestuurder verbonden aan het Nederlandsch-Israelietisch Armbestuur in Amsterdam. Hij overleed in 1934.

Daniel Hermanus Koetser studeerde medicijnen in Amsterdam en werkte na zijn studie als assistent van chirurg Dr. J. van der Hoeven in het Rotterdamsch Stedelijk Ziekenhuis. Zijn Rotterdamse ervaringen vormden de basis voor zijn dissertatie "Klinische en statistische mededeelingen uit het Rotterdamsch stedelijk ziekenhuis (Coolsingel)" die hij in 1892 in Amsterdam verdedigde.
Behalve dat Koetser een eigen praktijk in Amsterdam had, was hij meer dan twintig jaar als arts verbonden aan de Nederlandse Spoorwegen en was hij voorzitter van de "Vereniging voor Spoorweg Dokters". Van 1902 tot 1912 was hij lid van het bestuur van het Nederlandsch-Israelietisch Armbestuur. Van 1915 tot zijn dood in 1934 was hij directeur van het "Amsterdamsch Genootschap ter bevordering der Koepok-inenting voor Minvermogenden". In die hoedanigheid adviseerde hij de overheid over de oorzaken van gevallen van hersenvliesontsteking die sinds 1924 waren opgetreden in combinatie met vacinaties. Onderzoek toonde aan dat dit niet kwam door defecten van het vaccin en ook niet door besmetting die door het personeel van het vaccinatie-instituut was veroorzaakt. Het onderzoek toonde verder aan dat het vaccinatie-instituut door een ervaren seroloog-bacterioloog moest worden geleid.
Koetser stond er om bekend dat hij per fiets zijn rondes maakte. Een bediende volgde hem daarbij op een tweede fiets. Het was de taak van deze bediende om op de fiets van dokter Koetser te passen als deze bij zijn patienten was.
Verschillende jaren begeleidde Koetser prins Hendrik, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, op bergtochten naar Zwitserland. Daniel Hermanus Koetser overleed in 1934.