Bernard Canter werd op 8 december 1871geboren in Utrecht . Reeds op 17-jarige leeftijd publiceerde hij in "De Amsterdammer" literaire kritieken. In Parijs en Berlijn was hij correspondent voor "De Telegraaf". Via W.A. Paap kwam hij in kontakt met de kring van de Tachtigers. Hij debuteerde met gedichten in "De Nieuwe Gids". Hij overleed in 1956 in Scheveningen.
| geboren | 1871-12-08 Utrecht |
| overleden | 1956 Scheveningen |
| partner | Laan, Nelly van der |
| beroep | journalist |
Bernard Alexander Canter werd op 8 december 1871 in Utrecht geboren. Al op 17-jarige leeftijd publiceerde hij in "De Amsterdammer" literaire kritieken. Vervolgens trad hij in dienst van "De Telegraaf" als correspondent in Parijs en Berlijn. Tevens werkte hij voor deze krant als toneelrecensent en redacteur buitenland. In zijn Berlijnse tijd woonde hij samen met Herman Heijermans. Via W.A. Paap, op wiens advocatenkantoor Canter als klerk werkte, kwam hij in contact met de Tachtigers en hun kring. In 1891 debuteerde Canter onder het pseudoniem 'G.K. van den Bosch' met gedichten in "De Nieuwe Gids". Nadat Canter afscheid genomen had van "De Telegraaf", werd hij redacteur van het weekblad "Holland Express" en van de "Haagse Post".
In Nederland is het Canter geweest die de 'sociale reportage' introduceerde. In zijn 'Een droomer ter haringvangst' beschreef hij de misstanden op de haringvloot. Mede dankzij dit werk kwamen hervormingen tot stand. Daarnaast leidde dit werk tot een breuk met Heijermans. Deze werd er door Canter van beschuldigd elementen uit 'Een droomer ter haringvangst' in 'Op hoop van zegen' te hebben verwerkt. Voor de reportage 'Twee weken bedelaar' begaf een vermomde Canter zich onder bedelaars.
Canters bekendste literaire werk is de in naturalistische stijl geschreven, autobiografisch getinte roman "Kalverstraat". Verder schreef Canter een groot aantal toneelstukken, de roman "Germania", de sociale studie "Nieuw Utopia" en de sleutelromans "Mombakkes" (gericht tegen Enny Vrede en haar man, de toneel-directeur Eduard Verkade) en "De Geraffineerde" (gericht tegen Royaards). Befaamd is Canters spectaculaire protest tegen de opvoering van een buitenlands stuk ter gelegenheid van het 40-jarige bestaan van De Koninklijke Vereeniging Het Nederlandsch Toneel. Binnen de Bond van Nederlandse Toneel-schrijvers beijverde Canter zich voor de opvoering van toneelstukken van eigentijdse, Nederlandse schrijvers. Zijn pogingen om een politieke partij - het Groot-Liberaal Blok - op te richten werden wegens gebrek aan belangstelling gestaakt.
In 1923 verliet hij na een conflict met Herman Robbers de Vereniging voor Letterkundigen en richtte hij een tentoonstelling in over de Nederlandse letterkunde. In 1922 had hij zijn schilderijen - in een stijl die Canter 'rhytmisch-pointillisme' noemde - tentoongesteld. Canters tweede vrouw was Nelly van der Laan. De laatste jaren van zijn leven woonde hij in de Scheveningse Zeilstraat waar hij in 1956 overleed.
[Binnenland] : Den Haag
1907
Verslag van de derde bijeenkomst van de "Vereniging voor Joodse Letterkunde en
Geschiedenis" waarbij de heer M. Monasch een lezing hield met als titel : "Een blik ...
Collectie > Joodse pers > 20060954
[Boekaankondiging.] : Warendorf's Geillustreerde Familie-Kalender voor 1909.
1908
Voor weinig geld kan men Warendorf's geillustreerde familiekalender kopen, met veel
extra zaken als ruimte voor een kasboek, muntenbeschrijving, posttarieven, lijst ...
Collectie > Joodse pers > 20064191
Het geheim van Polichinelle : toneelspel in proza en verzen, groot drie bedrijven
1917
Het geheim van Polichinelle : toneelspel in proza en verzen, groot drie bedrijven.
Collectie > Literatuur > 12007538