Michel van Campen werd geboren op 1 juli 1874 in Amsterdam. Hij werd opgeleid in de diamantkloversbranche. In 1903 verschijnt 'Bikoerim', een verzameling novellen over het joodse volksleven. Als literair criticus schreef hij o.m. 'Nederlandse Romancieres' en 'Over oude en nieuwe Joodsche dichtkunst'. Hij publiceerde o.m. in "De Nieuwe Gids", "De Kroniek", "Het Volk" em "De Gids". Hij was getrouwd met Duifje Houthakker en stierf in 1942.
| geboren | 1874-07-01 Amsterdam |
| overleden | 1942 |
| vader | Campen, Herman Isaac van |
| moeder | Barentz, Ezther |
| partner | Houthakker, Duifje |
Michel van Campen werd op 1 juli 1874 in Amsterdam geboren. Na de lagere school werd hij opgeleid tot diamantbewerker. Als medewerker van het ontwikkelingsblad van de Algemene Nederlandsche Diamantbewerkers Bond (ANDB), "Het Jonge Leven", gaf hij de jonge, naar ontwikkeling strevende diamantbewerkers leiding en voorlichting in literaire zaken. In 1904 debuteerde hij als literator met 'Bikoerim' ('Eersteling'), een bundel novellen over met name het joodse volksleven, zoals 'De Verloofden', 'Paaschavond', 'Ontgoocheling', 'Zoon van het Oude Volk' en 'Blinde en Droomertje'.
Voorts publiceerde Van Campen kritische opstellen over Van Collem, Israël en Emanuel Querido, H. Roland-Holst, Frans Coenen, Dickens, Timmermans, Couperus, Gorter, Multatuli, De Meester, Jacob Israël de Haan en Barbusse. In de bundel 'Opstellen' uit 1908 schreef Van Campen over Adama van Scheltema, Teirlinck, Henri Hartog, Broudelet en Rosenfeld. Bovendien polemiseerde hij met Van Deyssel. Het boek was opgedragen aan P.L. Tak, redacteur van "De Kroniek", waarin de meeste opstellen aanvankelijk verschenen. Verder schreef hij werken als "Over literatuur: critisch en didactisch" en "Nederlandse Romancieres" over auteurs als Augusta de Wit, Ina Boudier-Bakker en Margo Scharten-Antink.