
Op 1 mei 1917 werd in de Rapenburgerstraat in Amsterdam Bennie (Berny) Bluhm geboren. Hij werkte als slagersjongen en op de markt. Hij had een mooie stem en zong graag in het koor van Sam Englander. Reeds op jonge leeftijd ging hij boksen bij Olympia. Tijdens de oorlog was hij betrokken bij de joodse knokploegen. Na de oorlog heeft hij zich ingezet voor een monument voor het joodse verzet. Bennie Blum overleed op 12 juni 1986. Het monument waar hij voor geijverd had werd op 16 oktober 1988 onthuld.
| geboren | 1917-05-01 Amsterdam |
| overleden | 1986-06-12 Amsterdam |
Op 1 mei 1917 werd in de Amsterdamse Rapenburgerstraat Bennie (Berny) Bluhm geboren. Het was in het armste deel van joods Amsterdam dat Bennie opgroeide. Tot zijn dertiende jaar voedde zijn grootouders hem op. Zijn grootvader was een Russische jood die voor de pogroms was gevlucht en hier een leerhandel dreef. Hij was niet onbemiddeld en Bennie had een speciale relatie met hem. Na schooltijd zocht hij zijn grootvader vaak op in zijn stand op de markt. Omdat Bennie's vader niet gelovig was viel deze in ongenade bij Bennie's grootvader. Vader Bluhm was los werkman en het gezin waarin Bennie opgroeide had het bepaald niet breed. Na school ging Bennie werken als slagersjongen en op vrije dagen werkte hij op de markt. Hij bleek een mooie stem te hebben maar een opleiding aan het conservatorium was voor zijn ouders te kostbaar. Zijn grootvader wilde graag dat hij voorzanger werd. Bennie zelf zong graag in het koor van Sam Englander.
Geïnspireerd door bezoeken aan de boksschool in de Rapenburgerstraat, ging Bennie al op jonge leeftijd zelf boksen bij boksschool Olympia. Deze boksschool was gevestigd in een oude melkfabriek in de Joden Houttuinen. Olympia kende vele kampioenen waaronder Bennie Bril, Japie Caseres, Maurits Swaab, Appie de Vries en Nathan Cohen. Al voor de oorlog vocht Bennie met zijn vrienden tegen de fascisten. Na de Duitse inval vormde hij samen met diezelfde makkers knokploegen om de buurt tegen de WA te beschermen. Op 11 februari 1941 kwam het tot een treffen op het Waterlooplein, waarbij de WA-er Koot om het leven kwam. Bennie's makkers werden bijna allemaal opgepakt en in concentratiekamp Mauthausen vermoord.
Tijdens de deportaties heeft Bennie op eigen houtje geprobeerd mensen te redden waaronder zijn broer, zijn zuster, vrienden; echter allemaal tevergeefs. Zelf was hij gevrijwaard van deportatie omdat hij inmiddels was getrouwd met een niet-joodse vrouw. Hij zwierf van adres tot adres en vervreemde van zijn vrouw en dochter, die hij in 1944 naar haar familie in Friesland stuurde. Na de oorlog liet hij zich scheiden. Als gemengd gehuwde moest hij voor de bezetters werken. Hij werd afgekeurd en door de Duitsers naar Westerbork gestuurd. In het kamp heeft hij nog gebokst tegen een Nederlandse SD'er. Na de bevrijding van Westerbork, in april 1945, werd hij uit het kamp ontslagen.
Na de oorlog vertrok hij naar Palestina waar hij het echter niet uithield. Na terugkeer in Nederland werkte hij in de textiel, zong hij en leerde hij zijn tweede vrouw kennen. De laatste jaren van zijn leven heeft hij zich ingezet voor de realisering van een monument voor het joodse verzet. Samen met Herman Natkiel nam hij het initiatief voor een stichting die zich tot doel stelde voor het joods verzet een monument te realiseren. De oprichting van de Stichting Comite Joods Verzet 1940-1945 vond officieel plaats op de dag in 1986 waarop Bennie Bluhm begraven werd op de Liberaal Joodse Begraafplaats Gan Hasjalom. Het monument ter nagedachtenis aan de gevallen joodse verzetsstrijders heeft een plaats gekregen op de hoek van de Amsterdamse Zwanenburgwal en de Amstel en is op 16 oktober 1988 onthuld door de toenmalige kamervoorzitter Dick Dolman.
Bennie Bluhm tenor
1949 (ca.)
Portret van Bennie Bluhm, circa 1949.
Collectie > Fotos > 40000283
meer treffers in Collectie > Fotos
Dossier
1988
Dossier met betrekking tot de totstandkoming van het monument
voor het joodse verzet in Amsterdam, 1988.
Collectie > Documenten > 00012784
Als een fascist ademt, dan liegt-ie : Februaristaking 1941-1981
1981
Documentaire over de Februaristaking. Aan het woord komen oud-verzetstrijders over
de angst en hun beweegredenen om mee te doen aan de eerste grootschalige verzetsactie ...
Collectie > Audiovisueel > 40001921