Meijer Bleekrode

Meijer Bleekrode (1896-1943) kwam uit een diamantbewerkersfamilie maar de kunst trok hem uiteindelijk toch meer. Hij werkte als grafisch ontwerper voor onder andere de SDAP en de Onafhankelijke Socialistische Partij. In de oorlog werd hij als jood opgepakt en in Sobibor vergast.

Meijer Bleekrode werd op 13 februari 1896 in Amsterdam geboren als zoon van Benjamin Bleekrode en Regina Boekman. Zijn vader was diamantbewerker, overtuigd socialist en lid van de Algemene Nederlandse Diamantbewerkersbond (ANDB). Het was van hem dat de jonge Meijer het diamantvak leerde. Nadat Bleekrode op 26 augustus 1916 de proef bij de vakschool had afgelegd, werd hij nog diezelfde dag lid van de ANDB. Liever wilde hij echter verder in de kunst. In 1922 ging Bleekrode daarom naar de voor die tijd progresieve Quellinusschool waar hij onder andere les kreeg in grafische technieken. Om het hoge lesgeld van vijftig gulden per jaar te kunnen betalen, moest hij af en toe in het diamantvak werken. Na de Quellinusschool ging hij naar de Rijksnormaalschool. In 1924 besloot Bleekrode om zijn lidmaatschap van de ANDB op te zeggen en zich full-time aan de kunst te wijden.
In 1925 ontwierp Bleekrode de omslag voor het gedenkboek van de ANDB en in hetzelfde jaar had hij zijn eerste tentoonstelling in de expositieruimte van de Arbeiders Jeugd Centrale in Amsterdam. Daarna maakte hij politieke tekeningen voor het satirische zondagsblad van "Het Volk", "De Notenkraker" geheten. Van 1929 tot 1931 verschenen van hem in "Het Volk" portretten van belangrijke linkse politici. Enkele van die politici waren socialisten als Floris Wibaut, Emanuel Boekman en David Wijnkoop. Maar ook een katholiek als C.P.M. Romme werd door Bleekrode geportretteerd. Hij ontwierp affiches voor de SDAP, de VARA en het Instituut voor Arbeidersontwikkeling. Een bekend affiche van hem was zijn eerste affiche voor de SDAP: 'De Rooden Roepen'. Zijn stijl voor de SDAP-affiches was sociaal- realistisch, modern wat betreft vormgeving en vlakverdeling en steeds bedoeld als 'kreet', als politieke propaganda.
In 1927 trouwde hij met Els van Witsen. Uit dit huwelijk werden twee kinderen geboren. De Bleekrode's leidden een armoedig bestaan, want het werk in de socialistische hoek leverde niet veel op. Zijn vrouw verdiende af en toe wat bij als diamantslijpster. Bleekrode werd lid van de Socialistische Kunstenaarskring en deed in 1930 mee aan een tentoonstelling van deze Kring in het Stedelijk Museum in Amsterdam. In 1932 stapte hij over van de SDAP naar de meer radicale groepering binnen de socialistische beweging, de Onafhankelijke Socialistische Partij (OSP). Hij ging affiches voor deze partij ontwerpen en zijn illustraties verschenen in het blad van de OSP, "De Fakkel". Toen de OSP fuseerde met de Revolutionaire Socialistische Partij (RSP), keerde Bleekrode zich af van de politiek, waarna de politieke stellingname uit zijn werk verdween.
Rond de tweede helft van de jaren dertig legde hij zich toe op het schilderen van voornamelijk portretten, stillevens en stadsgezichten. De financiële situatie van het gezin Bleekrode werd nu helemaal onzeker en afgezien van een enkel schilderij dat af en toe werd verkocht, leefde de familie van de steun. In de oorlog doken ze onder. Maar Bleekrode en zijn vrouw werden toch opgepakt. Op 20 april 1943 werden ze gedeporteerd naar Sobibor, waar ze op 23 april direct na aankomst werden vergast. Hun kinderen hebben de oorlog overleefd.

Collectie en mediatheek

 Rooie Moos  1934
Portret van een oudere man met bril, schuin naar beneden kijkend.
Collectie > Museumstukken > 10948

meer treffers in Collectie > Museumstukken

 Brief  1934-11-23
Brief van Meijer Bleekrode mbt dood F. Kupper, 1934.
Collectie > Documenten > 00004492

meer treffers in Collectie > Documenten