Emmy Eugenie Andriesse

Op 14 januari 1914 werd Emmy Andriesse in Den Haag geboren. Na haar opleiding aan de Rijks Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag van 1932 tot 1937, vertrok zij naar Amsterdam. Grote indruk maakte Emmy Andriesse met haar foto's van de hongerwinter. Na de oorlog legde ze zich voornamelijk toe op de portretfotografie.

Op 14 januari 1914 werd in Den Haag in een liberaal-joods milieu Emmy Andriesse geboren. Haar vader was advertentie-aquisiteur voor het "Algemeen Handelsblad" en haar moeder bezat een agentuur voor luxe lingerie. Omdat haar ouders vaak afwezig waren en hun dochter aan de zorgen van een huishoudster overlieten, waren vriendschappen voor dit wat alleen opgroeiende meisje erg belangrijk. Aanvankelijk had Emmy Andriesse zich aangesloten bij de zionistische jeugdbeweging maar na enige tijd stapte zij daar met enige vrienden weer uit vanwege het volgens haar te imperialistische karakter van die beweging. Van 1933 tot 1937 bezocht ze de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en volgde daar de opleiding reclame-ontwerpen. Onder andere had zij er les van Gerrit Kiljan, Paul Schuitema en Piet Zwart. De laatste jaren van haar studie woonde zij in Voorburg in een 'gemeenschapshuis' samen met een groepje politiek bewuste medestudenten. Onder de ongeveer 15 bewoners bevonden zich fotograaf Hans Wolf en de academiestudenten Eva Loeb, Hans IJzerman en Lex Metz.
Al vanaf haar beginperiode was Emmy Andriesse politiek geëngageerd. Toen ze in 1937 naar Amsterdam vertrok, sloot ze zich dan ook aan bij een groep politiek geëngageerde reportagefotografen, waaronder Eva Besnyö, Carel Blazer en Cas Oorthuys. Vooral met Cas Oorthuys heeft Emmy later nog regelmatig samengewerkt. Tot de Tweede Wereldoorlog werkte Emmy als freelancer en leverde foto's aan verschillende kranten en tijdschriften zoals bijvoorbeeld het SDAP-blad "Wij, ons werk, ons leven". Tijdens de grote tentoonstelling "foto '37" in Amsterdam, had Emmy haar eerste expositie. Zij was daar vertegenwoordigd met een sociale fotoreportage getiteld 'In de Jordaan'.
In 1942 trouwde Emmy Andriesse met Dick Elffers. Uit dit huwelijk werd in 1943 een zoon geboren, Cas geheten. Door het 'gemengde huwelijk' met de niet-joodse Elffers hoefde zij vanaf eind 1944 geen ster meer te dragen. Zij sloot zich aan bij een groep fotografen die na de oorlog bekend zijn geworden onder de naam 'De Ondergedoken Camera'. Als lid van deze groep maakte ze een indrukwekkende reportage over de hongerwinter in Amsterdam. Vanaf die periode trad er een verandering op in haar werk en legde zij zich voornamelijk toe op het fotograferen van mensen.
Na de oorlog verhuisden Emmy en Dick naar een verdieping aan de Amstel. Tijdens een vakantie in 1945 kwam hun zoontje Cas op tragische wijze om het leven. In 1946 kregen zij een tweede zoon Joost. Ondanks het moederschap ging Emmy Andriesse door met haar professionele bezigheden. In deze periode kreeg zij ook steeds meer erkenning voor haar werk. Eind jaren veertig kreeg zij van de directeur van het Stedelijk Museum, Willem Sandberg, verschillende opdrachten om kunstenaarsportretten te maken voor tentoonstellingscatalogi. De kunstenaars portretteerde zij vaak staand temidden van hun werk in hun eigen atelier en niet terwijl zij aan het werk waren. In deze tijd maakte Emmy ook verscheidene modeportretten. Commerciële kwaliteiten hadden deze portretten veelal niet en zij waren in vergelijking met het werk van andere modefotografen meestal eenvoudiger van opzet.
Op haar reizen naar onder andere Frankrijk en Italië heeft Emmy veelal gewone mensen geportretteerd. Uit al haar werk blijkt een groot respect voor de mensen die zij fotografeerde. In 1952 keerde zij ziek terug van een reis naar Zuid-Frankrijk. Zij bleek aan kanker te lijden. Op 20 februari 1953 overleed Emmy Andriesse op negenendertig-jarige leeftijd in Amsterdam.