transparant 1
transparant 1

Tweede scène. Om onbegrijpelijke redenen heeft Franziska ineens nergens meer plezier in. Ze heeft nog steeds haar zangles bij mevrouw Klatte, waar Charlotte mee naar toe mag, ze speelt piano, ze helpt haar man, ze weet als altijd met haar vrolijke aard hele tafelgezelschappen te amuseren en begeleidt Charlottes gymnastieklessen op de vleugel. Maar niets geeft haar echt plezier. Zij is wanhopig. Ze is er heel anders uit gaan zien. Ze heeft het alleen nog over de dood. Albert zegt dat hij haar nodig heeft en dat ook Charlotte niet zonder moeder kan. Ze was immers nog maar zo klein, net acht jaar - maar niets hielp. Franziska had niet meer de minste zin om verder te leven en op een nacht stond ze op, en nam uit de medicijnkast van haar man een flinke dosis opium - die ze naar binnen werkte en daarna weer naar bed ging.