transparant 1
transparant 1

OUDERS 'Ja, je mag haar hebben, maar - het is een kostbaar goed dat wij je toevertrouwen.' Meneer Knarre legt, als hij het zo vurig verlangde jawoord uitspreekt, aan Albert Kann uit dat zijn dochter, nog afgezien van de aanzienlijke bruidschat, die hij bereid is haar mee te geven, een bijzonder kostbaar goed is, dat met veel zachtheid en liefde behandeld moet worden. Albert schijnt dat te weten.In de donkere, grote, hoge eetkamer gebruiken zij het avondmaal. Dr. Kann voelt zich wat onbehagelijk. Vooral de blikken van mevrouw Knarre storen hem. Hij zou liever met Franziska alleen zijn geweest. Dan omhelst zij hem teder en hij gaat de rood beloperde, wit marmeren trap af en weet eigenlijk niet of hij wel het juiste gedaan heeft; hij vindt Franziska erg aardig, maar het ouderlijk huis maakt een naargeestige indruk.