Op de galerijen van de Grote Synagoge is de geschiedenis van de joden in Nederland vanaf hun komst rond 1600 tot 1900 te zien. De tentoonstelling biedt een chronologisch verhaal. Het vervolg, de geschiedenis van 1900 tot nu, is op de galerijen van de Nieuwe Synagoge te zien.
De centrale vraag is wat het betekende om jood
te zijn in Nederland in deze periode. Waar kwamen de joodse
nieuwkomers in de zeventiende eeuw vandaan en waarom vestigden ze
zich in Nederland en speciaal in Amsterdam? Hoe organiseerden de
joodse immigranten (de joodse gemeenschap) zich in de dynamische
handelsstad Amsterdam? Wat waren hun mogelijkheden? En wat waren
hun beperkingen?
Aan de hand van objecten uit de eigen collectie maar ook met zeer
veel belangrijke bruiklenen komen figuren als Baruch Spinoza,
Menasse ben Israël, Sjabtai Tsvi, Lopes Suasso, Mozes Salomon
Asser, Jonas Daniël Meijer, Daniël Henriques de Castro en A.C.
Wertheim ten tonele. De verhalen over de komst van de joden in
Nederland, het wel en niet slagen van hun integratie, de culturele
wisselwerking met niet-joodse landgenoten en het behoud van de
eigen identiteit laten zich gemakkelijk vergelijken met actuele
situaties en discussies.
De tentoonstelling wordt extra toegelicht in een audiotour.