'Mijn schilderijen worden hevig bekritiseerd. Mijn werk wordt
niet geaccepteerd […] Met deze brief vraag ik het Centraal Comité
om bijstand en hulp bij het realiseren van een tentoonstelling van
mijn werk uit de periode 1918-1953.'
In een directe brief aan Nikita Chroesjtsjov
uit 1954 pleitte de joodse kunstenaar Solomon Nikritin (1898-1965)
voor acceptatie van zijn werk. Hij behoorde in de jaren twintig tot
de tweede generatie van Russische avant-gardisten. Daarnaast was
hij verbonden geweest aan de Kulturlige, een belangrijke Jiddisje
culturele organisatie. Nikritin verklaarde zich loyaal aan de
idealen van de Oktoberrevolutie en de Sovjet-Unie.
Het oeuvre van Nikritin verdient de bijzondere aandacht, die in de
tentoonstelling Moderne meesterwerken uit Moskou aan hem wordt
gegeven. Op werkbezoek in Moskou heb ik in het depot van de Staats
Tretjakov Galerie tientallen nog nooit eerder tentoongestelde
werken van Nikritin in mijn handen gehad. Tektonische compositie
met reproducties van een motief van 'dansende stippen' uit de serie
'Oorlog en vrede', waaraan hij tussen 1924 en 1925 werkte, trok
direct mijn aandacht. De compositie van deze collage deed mij
denken aan het werk van Andy Warhol en Robert Rauschenberg uit de
jaren zestig. Wat bedoelde Nikritin met 'tektonisch'? En wat had
deze collage met oorlog en vrede te maken?
Beïnvloed door het constructivisme ging de jonge Nikritin op zoek
naar de basisstructuren van de schilderkunst. Hij probeerde de
schildertechnieken van de oude meesters te ontcijferen door
mathematische studies van hun werken te maken; reproducties
verwerkte hij in diverse collages. Deze zoektocht naar
architectonische basisstructuren noemde hij zelf 'tektonisch
onderzoek'. De nieuwe tijd die was aangebroken na de Russische
Revolutie vroeg bovendien om nieuwe kunstvormen. Nikritins antwoord
hierop was het 'Oorlog en vrede' thema. Dit moest een samensmelting
van een epische roman en een lyrisch filmscript in de vorm van
beeldende kunst worden.
Nikritins werk roept niet alleen associaties op met de Pop Art van
Warhol en de collage-achtige werken van Rauschenberg. Zijn
interesse voor het creatieve proces en formele problemen in de
kunst leidde in de jaren twintig tot de oprichting van de
Projectionisten. Volgens deze laatste belangrijke Russische
avant-garde beweging moesten kunstenaars geen objecten, maar
conceptuele projecten maken, die als basis konden dienen voor
creaties of performances. Het uiteindelijk kunstwerk werd volgens
de theoreticus Nikritin gevormd in het hoofd van anderen. Is
Nikritin hiermee niet een voorloper van de westerse Conceptual Art
van Joseph Kossuth en Sol LeWitt?
Nikritins onvermogen om zich in de jaren dertig aan te passen aan
de richtlijnen van het socialistisch realisme, de enige officieel
toegestane kunstvorm, leidde tot een bestaan in de marge. Zijn
brief aan partijleider Chroesjtsjov had geen succes; Nikritins werk
was uit de communistische Russische kunstgeschiedenis
weggeschreven. In de heringerichte zalen van de Tretjakov Galerie
is sinds kort een hele zaal aan Nikritin gewijd. Internationale
bekendheid kent zijn fascinerende oeuvre echter nog
nauwelijks.
(Auteur: Eva Koppen)