De Belofte  11 december 1997 t/m 29 maart 1998

een installatie door Michal Shabtay

De belofte is de openings-tentoonstelling van het Israël-programma. De media-kunstenares Michal Shabtay (Haifa, 1952) heeft in het kader van vijftig jaar Israël op uitnodiging van het Joods Historisch Museum een installatie gemaakt. Met deze installatie, getiteld De belofte, geeft zij een persoonlijk beeld van haar geboorteland.
De belofte van een eigen land en het verlangen ernaar hebben altijd een centrale plaats gehad in de geschiedenis van het joodse volk. Shabtay is geboren en getogen in Israël en woont en werkt sinds 1975 in Nederland.

Want gij zult het land voor u zien liggen, maar daar niet binnengaan (Deut. 32:52) is het motto voor de installatie, die uit teksten, filmbeelden en ruimtelijke objecten bestaat.
In de installatie verwerkt Shabtay haar onderzoek naar de vele vormen waarin het verlangen in de loop der tijden uitdrukking heeft gekregen in de joodse religie en cultuur. In een persoonlijk lexicon bracht zij een groot aantal trefwoorden en citaten uit de bijbel, de joodse literatuur en poëzie bijeen, samen met begrippen verbonden met haar eigen geschiedenis en ervaringen. In dit complexe geheel van collectieve en individuele ideeën, emoties, verwachtingen en idealen vinden we vele omschrijvingen van de eeuwenoude beloften en het verlangen naar een eigen land sinds de dagen van Abraham. Deze zijn echter verweven met teksten waarmee de kunstenares refereert naar de conflicten en de strijd die besloten liggen in het moeizame streven naar de vervulling van een ideaal, zowel op individueel als gemeenschappelijk niveau. De begrippen belofte, lech lecha, vaderland, heimwee, Abraham, Isaak, Jakob, diaspora, ballingschap, Bialik, grond, tefillien, Ha'aretz, Mokum en Rachel gebruikt Shabtay om de betekenis van haar werk te verwoorden. Als beeld hierbij worden fragmenten getoond uit de oude Israëlische speelfim Zij waren met tien (1960), waarin twee minnaars, pioniers in Palestina aan het begin van deze eeuw, verwikkeld raken in een fatale strijd tussen droom en realiteit. In de ruimte bevinden zich twee immens grote ballonnen, die het hart en de de hersenen symboliseren. Goud beschilderde, leren riemen met teksten uit de Hebreeuwse versie van het lexicon, die de ballonnen met twee houten constructies verbinden, roepen associaties op met de rituele joodse gebedsriemen (tefillien).

Michal Shabtay wordt in 1952 in Haifa geboren. Haar ouders zijn afkomstig uit Irak.
Zij groeit op in Kiryat Tivon, een stadje in het noorden van Israël. Na het vervullen van haar dienstplicht studeert zij film aan de universiteit van Haifa. Zij komt in conflict met de Israëlische bezettingspolitiek en besluit in 1975 naar Nederland te vertrekken. Hier vervolgt zij haar studie aan de Vrije Academie en de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag en legt zij zich toe op video- en omgevingskunst.
Vanaf 1980 exposeert zij met multi-mediale kunstprojecten op diverse locaties in onder andere Nederland, Israël, de Verenigde Staten en Canada. Ook is zij verantwoordelijk voor zowel regie als scenario van verscheidene video-producties. De thema's natuur, erotiek, geweld en oorlog keren regelmatig terug in haar werk. Haar oeuvre kenmerkt zich door een intensief en persoonlijk gebruik van teksten, beelden en symbolen uit de geschiedenis van kunst, cultuur en godsdienst, die in de context van haar kunst een nieuwe actuele betekenis krijgen. Werk van Michal Shabtay is ondermeer aangekocht door het Museum of Modern Art in Ottawa, Bezalel in Jeruzalem en het Stedelijk Museum in Amsterdam.

jhm.nljhmkindermuseum.nlhollandscheschouwburg.nlportugesesynagoge.nletshaim.nljoodsmonument.nlmenassehbenisrael.nl